Film-Plateau: L’Atalante (1934)

Een pasgetrouwd koppel, een scheepsjongen, een doorgewinterde matroos en diens krolse katten. Samen proppen ze zich in de benauwde kajuiten van een rivierboot die loom door de Franse waterwegen glijdt. Terwijl de spanningen oplopen en de erotiek zachtjes borrelt, lonkt de buitenwereld verleidelijk aan de oever. Maar het narrenschip vaart koppig verder door mist en motregen, langs verlaten pakhuizen en oevers die eerder fluisteren dan spreken.

L’Atalante voelt aan als een dagdroom die je niet helemaal kan plaatsen en “ruikt naar vuile voeten,” aldus François Truffaut. In Jean Vigo’s enige langspeelfilm vloeien sociale kritiek, zinnelijke lyriek en speelse surrealiteit moeiteloos in elkaar over. Vigo, zoon van een notoire anarchist, liet een film na die niet valt te categoriseren en na zijn vroege dood liefdevol werd opgepikt door de Nouvelle Vague. Ook vandaag nog blijft L’Atalante’s invloed doorstuwen met o.a. superfan Leos Carax. Duik in deze vochtige kajuit-allegorie en ontdek waarom Vigo ‘de belichaming van cinema’ wordt genoemd.

Deze vertoning is gekoppeld aan de lancering van het boek Barge Life (2024), een filosofische uiteenzetting van L’Atalante, en wordt ingeleid door auteur Florian Deroo.
__________________________________________________________________

ENGLISH A newlywed couple, a deckhand, a seasoned sailor and his cats in heat. Together they cram into the stuffy cabins of a riverboat that glides lazily through the French waterways. As tensions rise and eroticism gently simmers, the outside world beckons seductively from the shore.

But the ship of fools stubbornly sails on through fog and drizzle, past deserted warehouses and banks that whisper rather than speak.

L'Atalante feels like a daydream that you can't quite place and ‘smells like dirty feet,’ according to François Truffaut. In Jean Vigo's only feature film, social criticism, sensual lyricism and playful surrealism flow effortlessly into one another. Vigo, son of a notorious anarchist, left behind a film that defies categorisation and was lovingly picked up by the Nouvelle Vague after his early death. Even today, L'Atalante's influence continues to resonate with superfan Leos Carax, among others. Immerse yourself in this damp cabin allegory and discover why Vigo is called “the embodiment of cinema”.

This screening is linked to the launch of the book Barge Life (2024), a philosophical exposition of L'Atalante, and will be introduced by author Florian Deroo.