Film-Plateau: Mirror (1975)

Het einde van het semester naderend, schuift Film-Plateau je graag een van de meest betoverende, verwarrende en onvergetelijke films uit de Sovjetgeschiedenis onder de neus. Andrei Tarkovsky, meester van de poëtische cinema, gooit met Mirror alle regels overboord en neemt je mee op een reis door het hoofd van een stervende dichter. In een gelaagde collage van bedwelmende droomsequenties, jeugdherinneringen en historische archiefbeelden ontvouwt zich een inwendig landschap van pijn en verlangen. Het resultaat is een uitnodiging om je over te geven aan een wereld waarin tijd en bewustzijn vervagen.

De Russische critici waren verdeeld over Tarkovsky’s associatieve stijl, die het klassieke verhaal afwijst ten gunste van een elliptische vorm. Toch groeide Mirror uit tot een onbetwistbaar deel van de canon. Als een spiegel die voortdurend nieuwe details onthult, nodigt Tarkovsky’s meesterwerk de kijker uit voor een zeldzame, poëtische ervaring waarin dromen, verleden en bewustzijn samensmelten. Een fenomenologische reflectie op de menselijke ziel en de schaduwen van de Sovjetgeschiedenis.

Deze vertoning wordt ingeleid door filmonderzoeker Engelart Willems.